Apostolat

apostolat-min

APOSTOLAT


 

Naszym podstawowym apostolatem w Kościele, jako osób konsekrowanych, jest publiczne świadectwo życia. Podejmujemy różne formy działalności zgodne z duchem i celem Zgromadzenia oraz w jedności z Kościołem.

Chociaż czasy się zmieniają i chociaż każda epoka ma swe własne cele – to na przestrzeni wieków – człowiek, jako stworzenie Boże – ma te same problemy, te same pragnienia i dąży do tego samego celu – spotkania z Bogiem!

Matka Angela żyła w XIX wieku, ale jej charyzmat pomocy najbardziej potrzebującym – jest nadal bardzo aktualny.

Dzisiaj, pomimo szybkiego rozwoju nauki i techniki oraz głośnych deklaracji o godność człowieka, wiele jest ludzkiej biedy i nędzy… Świat XXI wieku często za krzykliwymi reklamami i kolorowymi wystawami kryje tych, którzy są dotknięci współczesnymi chorobami. Właśnie oni – ludzie odarci ze swojej godności, samotni, i rozgoryczeni, bezdomni i bezrobotni bojący się samych siebie potrzebują pomocy.

Gdyby Matka Angela żyła dzisiaj, nie przeszłaby obojętnie obok nich. Z pewnością starałaby się dotrzeć do tych ludzi, doprowadzić do spotkania z Bogiem i zaradzić różnorakim ich potrzebom.

Przed nami stają te same zadania, to samo ewangeliczne przesłanie: “aby pochylać się nad tymi, którzy płaczą”.

Staramy się być otwarte na potrzeby dzisiejszego świata, idziemy do biednych, samotnych, chcemy mówić każdemu o Bogu i wskazywać drogę do Niego, ale przede wszystkim pragniemy być oparciem w ich trudnych chwilach ziemskiego życia.

W związku z tym zakres naszych działań jest szeroki, a zarazem różnorodny. Tę różnorodność można ująć w dwa główne nurty:
•    ewangelizacja, praca oświatowa, wychowawcza
•    opieka nad ludźmi cierpiącymi, służba wszystkim, którzy potrzebują pomocy.

Apostolat  Prowincji  Niepokalanego Serca  Najświętszej Maryi Panny, w Krakowie  obejmuje  różnorodne formy posługiwania Ludowi Bożemu, które są naszym indywidualnym i wspólnotowym wkładem w powszechną misję Kościoła.

Służba ewangelizacji przez katechizację dzieci i młodzieży ma miejsce na terenie 7 diecezji,   w południowej i środkowej Polsce, w których znajdują się nasze domy.  Siostry katechizują na podstawie misji  otrzymanej od Pasterzy diecezji w 22 Szkołach Podstawowych oraz w 9  Gimnazjach i Szkołach Średnich oraz w kilku Przedszkolach.  Dla zobrazowania  w obecnym roku katechizacją objętych   jest  3392  dzieci   i  1767 młodzieży.  Do I Komunii św.  przygotowywanych jest   534  dzieci.   Posługa nie ogranicza się tylko do pracy  na terenie Szkoły,  w ramach wolontariatu Siostry przygotowują dzieci do udziału w liturgii, prowadzą  chór, schole, grupy biblijne, maryjne i misyjne.  Działają    w ramach Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Oaz młodzieżowych zarówno w ciągu roku, jak   i w czasie turnusów rekolekcji wakacyjnych.   Podejmowane są również pewne inicjatywy nowej ewangelizacji  czego wyrazem jest powstająca wspólnota Arki Młodych  z Polski, Słowacji oraz Czech, zamieszkujących sąsiadujące ze sobą diecezje.

Katolickie wychowanie i nauczanie obejmuje 8 Przedszkoli prowadzonych przez Prowincję   i 1 Parafialne,  w których Siostry pracują jako dyrektorki, nauczycielki,  w administracji i pracach pomocniczych. Wśród tych placówek na szczególną uwagę zasługuje Ośrodek Szkolno- Wychowawczy dla dzieci z afazją mowy, w którym mieści się Szkoła Podstawowa, Przedszkole  oraz  Internat. Aktualne z tej formy nauczania  korzysta 60 dzieci. Obecnie w przedszkolach  objętych opieką jest 613 dzieci. Z Bursy dla Młodzieży Żeńskiej  korzysta   50 dziewcząt.  Pomagamy również młodzieży żeńskiej studiującej w Krakowie, dając możliwość zakwaterowania. Prowadzimy Specjalny Ośrodek Wychowawczo – Opiekuńczy dla chłopców . 

Służbę chorym i podeszłym wiekiem prowadzimy w Polsce, w sposób zorganizowany w dwóch placówkach, a jest to Zakład Opiekuńczo – Leczniczy dla kobiet, w którym opiekę znajduje 72 osoby chronicznie chore oraz Dom Pomocy Społecznej dla 80 dzieci specjalnej troski. W Chislehurst w Anglii  posługujemy w Domu Polskich Rezydentów, który zamieszkuje 30 osób  potrzebujących stałej opieki.   Siostry posługują w Szpitalu Zakonu Bonifratrów i  chorym  Siostrom w naszej Infirmerii.  W tą posługę wpisuje się również Rodzinny Dom Pomocy dla kobietSiostra  opiekunka parafialna otacza opieką  osoby starsze samotne, pozostające w domach. Organizuje dla nich różnorodną pomoc  duchową i materialną.

Siostry idąc franciszkańskim śladem posługują  jako zakrystianki w 28 kościołach i kaplicach,  troszcząc się o piękno i wystrój świątyni.  Podejmują posługę  kancelistek w 3 urzędach parafialnych,   a w  3 kościołach organistek. Współpracują z kapłanami i siostrami innych Zgromadzeń.

Na szczególną uwagę zasługuje posługa Sióstr w Estonii, które włączyły się w odbudowywanie struktur Kościoła na ziemiach przez lata zniewolonych systemem komunistycznym.  Ludziom ochrzczonym pomagają odnaleźć drogę do Boga i Kościoła często u kresu życia.  Prowadzą przygotowanie  dorosłych i dzieci do Sakramentów świętych, katechizują, troszczą się o  kościoły  i kaplice. Prowadzą adoracje,  a gdy zabraknie kapłana nabożeństwa paraliturgiczne. Odwiedzają chorych w domach  i w szpitalach. Zainicjowały powstanie Świetlicy dla dzieci ulicy, w której znajduje pomoc i wsparcie gromadka  dzieci pozbawionych troski najbliższych. Siostry  włączają  się w działalność ekumeniczną, uczą języka polskiego, pomagają  ubogim. Podjęta posługa na Kamczatce,    wydaje się   posiadać wiele punktów stycznych z tą na estońskiej ziemi.

Fundamentem apostolskiego posługiwania pozostaje troska o osobiste zjednoczenie z Bogiem,   a zapleczem wszelkiego działania modlitwa i ofiara, w którą wpisuje się  pełna poświęcenia i troski praca wielu sióstr  pełniących zadania   w domach,  a także cierpienie  wynikające z  podeszłego wieku lub choroby, które dotyka liczne grono Sióstr.